Στείλε αυτό το μήνυμα σε όλους τους «όμορφους ανθρώπους»

Στείλε αυτό το μήνυμα
σε όλους τους «όμορφους ανθρώπους» που επιθυμείς να είναι ευλογημένοι.

Ο Θεός δεν υποσχέθηκε
μέρες χωρίς πόνο,
γέλιο χωρίς θλίψη,
ήλιο χωρίς βροχή,
αλλά υποσχέθηκε
δύναμη για κάθε μέρα,
ανακούφιση στα δάκρια
και φως για τον δρόμο.


Διάβασε προσεκτικά την παρακάτω πρόταση.

Αν ο Θεός στο φέρει. θα σε βοηθήσει και να το φέρεις εις πέρας...

Σκέψη της ημέρας

Αν ο Θεός ήταν ψυγείο, η φωτογραφία σου θα ήταν πάνω του.

Αν ο Θεός είχε πορτοφόλι, η φωτογραφία σου θα ήταν μέσα σε αυτό.

Σου στέλνει λουλούδια κάθε άνοιξη.

Σου στέλνει μία ανατολή κάθε πρωί. Τελικά είναι τρελός μαζί σου!

Στείλε αυτό το μήνυμα σε όλους τους «όμορφους ανθρώπους» που επιθυμείς να είναι ευλογημένοι.

Ο Θεός δεν υποσχέθηκε μέρες χωρίς πόνο, γέλιο χωρίς θλίψη, ήλιο χωρίς βροχή, αλλά υποσχέθηκε δύναμη για κάθε μέρα, ανακούφιση στα δάκρια και φως για τον δρόμο.

ΤΟ ΤΟΥΒΛΟ

Ένας νεαρό και επιτυχημένο στέλεχος εταιρείας, οδηγούσε τη νέα του τζάγκουαρ κάπως γρήγορα σε μία γειτονιά όχι και τόσο καλόφημη.
Πρόσεχε μην τυχόν κανένα παιδάκι ξεπροβάλει απότομα ανάμεσα από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Κάποια στιγμή πιστεύοντας πως είδε κάτι να κινείται επιβράδυνε, αντί όμως να εμφανιστεί κάποιο παιδάκι, ένα τούβλο χτύπησε με δύναμη την πλαινή πόρτα της τζάγκουάρ του. Φρέναρε απότομα και κάνοντας όπισθεν κατευθύνθηκε στο σημείο που το τούβλο είχε ριχτεί.

Φανερά θυμωμένος πετάχτηκε έξω από το αυτοκίνητό του, κι έπιασε ένα παιδί που βρήκε κοντά του, το έσπρωξε και το ακούμπησε με την πλάτη σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο, φωνάζοντας «Γιατί το έκανες αυτό και ποιος είσαι; Τι νομίζεις ότι κάνεις; Αυτό είναι ένα καινούριο αυτοκίνητο και το τούβλο που πέταξες του έκανε μια πολύ ακριβή ζημιά! Γιατί το έκανες»;

Το νεαρό αγόρι απολογητικά του είπε «σας παρακαλώ κύριε. σας παρακαλώ, ζητώ συγνώμη, αλλά δεν ήξερα τι άλλο να κάνω! Πέταξα το τούβλο γιατί κανένας δεν σταματούσε.» Με δάκρυα να κυλάνε στο πρόσωπό του και στο σαγόνι του, το αγοράκι έδειξε πίσω από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. «Είναι ο αδερφός μου» είπε «Το αναπηρικό του καροτσάκι αναποδογύρισε στο πεζοδρόμιο, έπεσε απ το καροτσάκι κι εγώ δεν μπορώ να τον σηκώσω».

Το αγόρι ζήτησε από τον νεαρό «Θα μπορούσατε σας παρακαλώ να με βοηθήσετε να τον βάλουμε πίσω στο αναπηρικό του καροτσάκι; Είναι χτυπημένος και είναι πολύ βαρύς για να τον σηκώσω μόνος μου».

Ο οδηγός εμβρόντητος, προσπάθησε να συνέλθει, σήκωσε γρήγορα το ανάπηρο αγόρι και το καροτσάκι του, έπειτα πήρε ένα χαρτομάντηλο και περιποιήθηκε πρόχειρα τις πληγές του αγοριού. Με μια ματιά που του έριξε κατάλαβε πως τα τραύματα του παιδιού ήταν επιφανειακά κι όλα θα πήγαιναν καλά.

«Σε ευχαριστώ, ο Θεός να σε ευλογεί» είπε το ευγνώμων αγοράκι στον ξένο. Ο οδηγός ταραγμένος ακόμη, απλά κοιτούσε το αγοράκι να σπρώχνει το καροτσάκι με τον αδερφό του πάνω στο πεζοδρόμιο πηγαίνοντας για το σπίτι τους.

Γύρισε προς τη τζάγκουάρ του αργά. Η ζημιά στο αυτοκίνητο ήταν εμφανέστατη αλλά ο νεαρός ποτέ δεν μπήκε στην διαδικασία να την επιδιορθώσει.. Άφησε τη ζημιά να υπάρχει για να του θυμίζει το μήνυμα «Μην ζεις τη ζωή σου τόσο γρήγορα έτσι ώστε να αναγκάζεις τον άλλον να σου πετάξει ένα τούβλο για να τραβήξει την προσοχή σου»!

Ο θεός ψιθυρίζει στις ψυχές μας και μιλά στις καρδιές μας. Μερικές φορές όταν δεν έχουμε χρόνο να ακούσουμε, είναι αναγκασμένος να μας πετάξει ένα τούβλο. Είναι επιλογή μας να ακούμε ή όχι.

«είναι μια μικρή δοκιμασία του Θεού»

Ελευθεροτυπία 1-11-2008

«Είναι καθήκον μου να πηγαίνω σε τράπεζες και εφοπλιστές»

«Είναι άδικο να με λένε μπίζνεσμαν»


Είναι μέρες δύσκολες. Αδέσποτες, όπως λέει και το τραγούδι. Βρισκόμαστε σε μέρος που μόλις πεις σε φίλους το όνομά του, παλιά λέγανε «Α, τι ωραία», τώρα αποκρίνονται «Ωχ!. Μονή Βατοπεδίου...»


Εδώ, στη χαριτόβρυτη, όπως τη λένε, πολιτεία του Αθω, με τα 20 σκορπισμένα μοναστήρια του, δεν υπάρχουν τηλεοράσεις και ραδιόφωνα. Το Ιντερνετ είναι προσβάσιμο σε λίγους, κυρίως στους Γραμματικούς, και εφημερίδες, όποτε τύχει να φέρει κανείς μοναχός που θα βγει έξω, ή ένας επισκέπτης που θα έρθει μέσα.

Τα νέα, όμως, μαθαίνονται. Πόσω μάλλον τα τελευταία, που έχουν βάλει τη Μονή του Βατοπεδίου, μαζί και με τον ηγούμενό της, τον γέροντα Εφραίμ, πολύ γερά στον λεγόμενο «χάρτη της επικαιρότητας».

Ψηλά, στο βουνό ετούτο, έφτασαν να μιλούν για φουρτούνα. Αναστατώθηκε το μοναστήρι τους. Μπορεί και οι ψυχές μερικών που, εδώ πάνω, καθώς λένε, «ησυχάζουν και γαληνεύουν».

Κάπως, τις τελευταίες μέρες, ιδίως μετά την παραίτηση του Θόδωρου Ρουσόπουλου, η φουρτούνα μοιάζει να κόπασε. «Ισως και να χρειαζόταν ένα εξιλαστήριο θύμα για να ηρεμήσουν τα θηρία», μου λέει ένας μοναχός. Θυμωμένος.

«Είναι άδικο», συμπληρώνει ο ηγούμενός του, ο γέροντας Εφραίμ. Ο πνευματικός τού, πρώην πια, υπουργού Επικρατείας και στενότερου συνεργάτη του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή.

Την Εξεταστική Επιτροπή δεν τη φοβούνται. Λένε πως «είναι μια μικρή δοκιμασία του Θεού», και δείχνουν να την υπομένουν με στωικότητα. Δείχνουν...

περισσότερα...

Αληθινή ιστορία. Συνέβη στη Θεσσαλονίκη.

Διαβάστε την παρακάτω αληθινή ιστορία. Συνέβη στη Θεσσαλονίκη.

"Ο φίλος -μανάβης στο κέντρο- έλαβε μια μέρα, στο ταχυδρομικό του κουτί μια πιστωτική κάρτα από την τράπεζα που είχε λογαριασμό (τη γνωστή που σας έχει σπάσει τα νεύρα, τόσα μεσημέρια!).

Ιδεολόγος εναντίον των πιστωτικών, τηλεφωνεί εκνευρισμένος στο...

διευθυντή της τράπεζας στη Θεσσαλονίκη.

-Σας ζήτησα εγώ κάρτα, γιατί μου τη στείλατε χωρίς να με ρωτήσετε;

-εντάξει κύριε, δεν είναι υποχρεωτικό να την κρατήσετε. Αν δεν τη θέλετε ελάτε να την ακυρώσουμε, αλλιώς θα σας χρεώνεται ετήσια συνδρομή.

Πράγματι, την άλλη μέρα πηγαίνει στην τράπεζα για να ακυρώσει την πιστωτική κάρτα. Αλλά όχι μόνος. Είχε μαζί του και ένα μεγάλο τσουβάλι πατάτες! Πάνω από 20 κιλά! Μπαίνει μέσα, ακυρώνει την κάρτα και κατόπιν πηγαίνει στον διευθυντή. Του αφήνει τις πατάτες, πάνω στο γραφείο και του λέει: "Δεν είναι υποχρεωτικό να τις κρατήσετε. Αν δεν τις θέλετε φέρτε τις πίσω στο μανάβικο, αλλιώς θα πρέπει να τις πληρώσετε"