Ιστορίες για YUGO

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι



1. Πως διπλασιάζεις την τιμή ενός YUGO;

Φουλάρεις το ρεζερβουάρ.



2. Γιατι το Yugo έχει θερμαινόμενο πίσω τζάμι;

Για να μη κρυώνουν τα χέρια σου όταν σπρώχνεις.



3. Πώς μπορείς να εξαφανίσεις ένα YUGO;

Το ψεκάζεις με αντισκωριακό.



4. Γιατί τα YUGO έχουν τέσσερα πεντάλ;

Με το τέταρτο ανοίγει ο αερόσακος.



5. Γιατί το βιβλιαράκι που έχουν τα YUGO έχει τόσες πολλές σελίδες;

Γιατί περιέχει τα δρομολόγια των λεωφορείων και των τρένων.



6. Ποιό είναι το όνειρο όλων των κατόχων YUGO;

Να τους σταματήσουν για υπερβολική ταχύτητα.



7. Σε τι διαφέρει το απλό YUGO από το YUGO GT;

Το GT έχει αναπτήρα.



8. Μπαίνει ένας τύπος σε μια αντιπροσωπεία αυτοκινήτων και λέει στον πωλητή:

«Φίλε, θέλω δυο πατάκια για ένα YUGO».

Ο πωλητής το σκέφτεται λίγο και απαντάει:

«OK, είναι καλή ανταλλαγή».



9. Γιατί δεν ξεκινάει ένα YUGO μόλις άναψε πράσινο;

Πάτησε τσίχλα...

NEW νοτης ελληνας

ΨΗΦΙΣΤΙΚΕ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ VIDEO 2008

Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα...

ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΙΑ ΧΡΟΝΟ...

από το χρήστη Hercules, Κυριακή, 21 Αυγούστου 2011 στις 3:58 μ.μ.

« Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα...

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.

Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.

Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.

Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.

Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.

Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.

Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.

Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο... μετά βίας για την επικεφαλίδα.

Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται...Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα...

Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.

Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.

Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.

Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.

Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.

Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια

Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.

Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.

Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων...

Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.

Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.

Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν... Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ' όσες έχω ήδη φάει.

Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.

Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ...»

Από τον Mario de Andrade (Βραζιλιάνος ποιητής, συγγραφέας, δοκιμιογράφος και μουσικολόγος).

Time to Say Goodbye

"Time to Say Goodbye" - Andrea Bocelli and Sarah Brightman

ΜΑΓΙΚΑ ΚΟΛΠΑ

Μάνος Λοΐζος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Μάνος Λοΐζος
Πληροφορίες
Ημ. Γέννησης	22 Οκτωβρίου, 1937
Ημ. Θανάτου	17 Σεπτεμβρίου 1982 (44 ετών)
Καταγωγή	Αλεξάνδρεια
Eίδος	Έντεχνο
Ιδιότητες	Τραγουδιστης

Ο Μάνος Λοΐζος ήταν μουσικός, συνθέτης, στιχουργός και τραγουδιστής. Γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου του 1937 στην Αλεξάνδρεια και πέθανε σε νοσοκομείο στη Μόσχα, στις 17 Σεπτεμβρίου 1982.

Βιογραφία

Είχε κυπριακή καταγωγή^[1] (ο πατέρας του, Ανδρέας Λοΐζου, καταγόταν και ήταν κάτοικος των Αγιών Βαβατσινιάς^[2] -χωριό της Λάρνακας Κύπρου- και η μητέρα του, Δέσποινα Μανάκη, καταγόταν από τη Ρόδο). Το σπίτι στο οποίο έζησε ο πατέρας του υπάρχει ακόμη, η δε Κοινότητα του χωριού θέλοντας να τιμήσει τον μεγάλο αυτό μουσικοσυνθέτη, ανήγειρε στην είσοδο του χωριού ένα σεμνό μνημείο, στη μνήμη του, όπου αναγράφονται τα εξής: "Μάνος Λoΐζος 1937-1982, μουσικοσυνθέτης, καταγωγή Αγίοι Βαβατσινιάς".

Ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Τα τραγούδια του λιτά και έντεχνα. Πολιτικά στρατευμένος καλλιτέχνης στα χρόνια της Χούντας και της μεταπολίτευσης, ακολούθησε την ποιότητα στο ελληνικό τραγούδι που χάραξαν ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζιδάκις.

Συνεργάστηκε με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, τον Φώντα Λάδη και τον Γιάννη Νεγρεπόντη στους στίχους και με τους ερμηνευτές Χάρις Αλεξίου, Γιώργο Νταλάρα, Γιάννη Καλαντζή, Δήμητρα Γαλάνη κ.ά. Τελευταίος δίσκος του ήταν τα "Γράμματα στην Αγαπημένη" σε στίχους του Τούρκου ποιητή Ναζίμ Χικμέτ με απόδοση στα ελληνικά του Γιάννη Ρίτσου.

To 2007 χαρακτηρίστηκε από το μουσικό χώρο ως έτος Μάνου Λοΐζου τιμώντας τα 70 χρόνια από τη γέννησή του και τα 25 χρόνια από το θάνατό του.

Τον Ιούνιο του 2011 η κόρη του Μυρσίνη Λοΐζου, με ανοιχτή επιστολή της στο Γιώργο Παπανδρέου και την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ζήτησε να μην ξαναχρησιμοποιήσει το ΠΑΣΟΚ το τραγούδι Καλημέρα Ήλιε ή κάποιο άλλο έργο στις εκδηλώσεις του, υποστηρίζοντας πως το ΠΑΣΟΚ έχει αλλάξει φυσιογνωμία τόσο πολύ ώστε να μην εκφράζει πλέον τα ιδανικά του πατέρα της^[3].