λάδι - oil - huile

Ξέρεις που να ρίξεις το λάδι μετά από το μαγείρεμα στο σπίτι;

Ίσως ναι, αλλά πάντα είναι καλό να διαδίδουμε τέτοιου είδους πληροφορίες.

Ακόμα και αν δεν τηγανίζουμε πολύ, όταν το κάνουμε, ρίχνουμε συνήθως
το χρησιμοποιημένο λάδι στο νεροχύτη της κουζίνας. Αυτό είναι ένα από
τα μεγαλύτερα λάθη που μπορούμε να κάνουμε.
Γιατί το κάνουμε? Γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει κανείς για να μας πει
το σωστό τρόπο.
Γι αυτό λοιπόν, το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να
τοποθετούμε το λάδι σε ένα πλαστικό μπουκάλι (νερού, αναψυκτικού), να
το κλείνουμε καλά και να το πετάμε στα κανονικά σκουπίδια..

Και αυτό, γιατί
ΕΝΑ ΛΙΤΡΟ ΛΑΔΙΟΥ ΜΟΛΥΝΕΙ ΣΧΕΔΟΝ ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΛΙΤΡΑ ΝΕΡΟΥ,
ποσότητα η οποία είναι ικανή να καλύψει τις ανάγκες ενός ατόμου σε
νερό για 14 χρόνια !!!

Αν επιλέξεις να προωθήσεις αυτό το μήνυμα
στους φίλους σου, το
περιβάλλον θα σε ευγνωμονεί.
Στο κάτω-κάτω είναι καλό για όλους μας!!!

Γιώργος Καρούντζος
Χημικός. Μηχ., PhD
Υπεύθυνος Περιβαλλοντικής Διαχείρισης ΣΕΥ

Ευχαριστούμε τον Βασίλη διότι μας μεταβίβασε το μήνυμα.

crossy 1-5/22

What are you talking about? Slavs weren't there by that time

Ένα λαμπρό υπόδειγμα ρητορικής και πολιτικής από πρόσφατη
συνεδρίαση της ΓΣ των Ηνωμένων Εθνών, που έκανε τη διεθνή
κοινότητα να χαμογελάσει:

Ο λόγος του Έλληνα μόνιμου αντιπροσώπου στον ΟΗΕ.

«Πριν ξεκινήσω, θέλω να σας πω κάτι για τον Μέγα Αλέξανδρο. Όταν
δάμασε τον Βουκεφάλα, κατά τον γυρισμό του και περνώντας τον
Αξιό και βλέποντας το νερό, σκέφτηκε ότι ήταν μια καλή ευκαιρία
για μπάνιο. Έβγαλε λοιπόν τα ρούχα του, τα ακούμπησε στον βράχο
και μπήκε στο νερό. Όταν βγήκε και θέλησε να ντυθεί, τα ρούχα
του είχαν εξαφανιστεί. Τα είχε κλέψει ένας Σλάβος της Μακεδονίας.»

Τότε πετάχτηκε οργισμένος ο Σλαβομακεδόνας εκπρόσωπος της ΠΓΔΜ κι άρχισε να φωνάζει

«Τι είναι αυτά που λες ; Οι Σλάβοι δεν ήταν εκεί, τότε.»

Οπότε ο Έλληνας εκπρόσωπος χαμογέλασε και είπε:

«Τώρα που το ξεκαθαρίσαμε αυτό, μπορώ να ξεκινήσω την ομιλία μου...»!

Η συγγραφέας είναι δικός μας άνθρωπος. Καλή Επιτυχία.

ME KOKKINH KΛΩΣTH

Συγγραφέας: ΑΝΘΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΝΗ

Σελίδες: 248 Σχήμα: 14x21 Εξώφυλλο: ΜΑΛΑΚΟ ISBN: 978-960-422-721-1

Στη δεκαετία του ’60 σ’ έναν πρώην εβραϊκό συνοικισμό της Θεσσαλονίκης, έξι οικογενειακές εστίες εκκολάπτουν παιδιά, με τη δική της θερμοδυναμική η κάθε μία. Ένας καινούριος οικοδομικός σχεδιασμός χωρίζει τις οικογένειες, αλλά στο μεταξύ έχουν πυροδοτηθεί ανομολόγητοι έρωτες κι έχουν εξυφανθεί καταχθόνιες συγκρούσεις, που θα τους επαναφέρουν σ’ ένα κοινό σημείο εκκίνησης. Το μυστικό του Ζαχαρία που χάθηκε στο ολοκαύτωμα, θ’ ανεβάσει κάποιους ψηλά και μετά θα τους αφήσει να συντριβούν, απ’ το βάρος της κατάρας που συνοδεύει κάθε αδικία. για πιθανή on line αγορά...

Στείλε αυτό το μήνυμα σε όλους τους «όμορφους ανθρώπους»

Στείλε αυτό το μήνυμα
σε όλους τους «όμορφους ανθρώπους» που επιθυμείς να είναι ευλογημένοι.

Ο Θεός δεν υποσχέθηκε
μέρες χωρίς πόνο,
γέλιο χωρίς θλίψη,
ήλιο χωρίς βροχή,
αλλά υποσχέθηκε
δύναμη για κάθε μέρα,
ανακούφιση στα δάκρια
και φως για τον δρόμο.

Διάβασε προσεκτικά την παρακάτω πρόταση.

Αν ο Θεός στο φέρει. θα σε βοηθήσει και να το φέρεις εις πέρας...

Σκέψη της ημέρας

Αν ο Θεός ήταν ψυγείο, η φωτογραφία σου θα ήταν πάνω του.

Αν ο Θεός είχε πορτοφόλι, η φωτογραφία σου θα ήταν μέσα σε αυτό.

Σου στέλνει λουλούδια κάθε άνοιξη.

Σου στέλνει μία ανατολή κάθε πρωί. Τελικά είναι τρελός μαζί σου!

Στείλε αυτό το μήνυμα σε όλους τους «όμορφους ανθρώπους» που επιθυμείς να είναι ευλογημένοι.

Ο Θεός δεν υποσχέθηκε μέρες χωρίς πόνο, γέλιο χωρίς θλίψη, ήλιο χωρίς βροχή, αλλά υποσχέθηκε δύναμη για κάθε μέρα, ανακούφιση στα δάκρια και φως για τον δρόμο.

ΤΟ ΤΟΥΒΛΟ

Ένας νεαρό και επιτυχημένο στέλεχος εταιρείας, οδηγούσε τη νέα του τζάγκουαρ κάπως γρήγορα σε μία γειτονιά όχι και τόσο καλόφημη.
Πρόσεχε μην τυχόν κανένα παιδάκι ξεπροβάλει απότομα ανάμεσα από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Κάποια στιγμή πιστεύοντας πως είδε κάτι να κινείται επιβράδυνε, αντί όμως να εμφανιστεί κάποιο παιδάκι, ένα τούβλο χτύπησε με δύναμη την πλαινή πόρτα της τζάγκουάρ του. Φρέναρε απότομα και κάνοντας όπισθεν κατευθύνθηκε στο σημείο που το τούβλο είχε ριχτεί.

Φανερά θυμωμένος πετάχτηκε έξω από το αυτοκίνητό του, κι έπιασε ένα παιδί που βρήκε κοντά του, το έσπρωξε και το ακούμπησε με την πλάτη σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο, φωνάζοντας «Γιατί το έκανες αυτό και ποιος είσαι; Τι νομίζεις ότι κάνεις; Αυτό είναι ένα καινούριο αυτοκίνητο και το τούβλο που πέταξες του έκανε μια πολύ ακριβή ζημιά! Γιατί το έκανες»;

Το νεαρό αγόρι απολογητικά του είπε «σας παρακαλώ κύριε. σας παρακαλώ, ζητώ συγνώμη, αλλά δεν ήξερα τι άλλο να κάνω! Πέταξα το τούβλο γιατί κανένας δεν σταματούσε.» Με δάκρυα να κυλάνε στο πρόσωπό του και στο σαγόνι του, το αγοράκι έδειξε πίσω από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. «Είναι ο αδερφός μου» είπε «Το αναπηρικό του καροτσάκι αναποδογύρισε στο πεζοδρόμιο, έπεσε απ το καροτσάκι κι εγώ δεν μπορώ να τον σηκώσω».

Το αγόρι ζήτησε από τον νεαρό «Θα μπορούσατε σας παρακαλώ να με βοηθήσετε να τον βάλουμε πίσω στο αναπηρικό του καροτσάκι; Είναι χτυπημένος και είναι πολύ βαρύς για να τον σηκώσω μόνος μου».

Ο οδηγός εμβρόντητος, προσπάθησε να συνέλθει, σήκωσε γρήγορα το ανάπηρο αγόρι και το καροτσάκι του, έπειτα πήρε ένα χαρτομάντηλο και περιποιήθηκε πρόχειρα τις πληγές του αγοριού. Με μια ματιά που του έριξε κατάλαβε πως τα τραύματα του παιδιού ήταν επιφανειακά κι όλα θα πήγαιναν καλά.

«Σε ευχαριστώ, ο Θεός να σε ευλογεί» είπε το ευγνώμων αγοράκι στον ξένο. Ο οδηγός ταραγμένος ακόμη, απλά κοιτούσε το αγοράκι να σπρώχνει το καροτσάκι με τον αδερφό του πάνω στο πεζοδρόμιο πηγαίνοντας για το σπίτι τους.

Γύρισε προς τη τζάγκουάρ του αργά. Η ζημιά στο αυτοκίνητο ήταν εμφανέστατη αλλά ο νεαρός ποτέ δεν μπήκε στην διαδικασία να την επιδιορθώσει.. Άφησε τη ζημιά να υπάρχει για να του θυμίζει το μήνυμα «Μην ζεις τη ζωή σου τόσο γρήγορα έτσι ώστε να αναγκάζεις τον άλλον να σου πετάξει ένα τούβλο για να τραβήξει την προσοχή σου»!

Ο θεός ψιθυρίζει στις ψυχές μας και μιλά στις καρδιές μας. Μερικές φορές όταν δεν έχουμε χρόνο να ακούσουμε, είναι αναγκασμένος να μας πετάξει ένα τούβλο. Είναι επιλογή μας να ακούμε ή όχι.